HISTORIE NECKERHOP
In 1941 lagen er al boten in de Ganzesloot. Dit waren vooral zeilboten die in de winter voor onderhoud naar een naastgelegen kippenschuur werden gebracht en in het voorjaar weer naar de sloot werden gesjouwd.
Tijdens de oorlog werd er niet zoveel gevaren maar werden er plannen gesmeed om een vereniging op te richten. 15 augustus 1945 was het dan zover. In de kippenschuur werd, in het bijzijn van heel wat zeilers, 't Neckerhop opgericht.
Omdat 't Neckerhop een stuk grond aan de Ganzesloot in gebruik kon nemen fuseerde de vereniging kort daarna met kanovereniging De Where . De kanoloods van deze vereniging werd vervolgens overgebracht naar 't Neckerhop en opnieuw opgebouwd.
In 1948 kreeg 't Neckerhop een vlaggemast en een echte lier om de boten op de wal te trekken. De handlier, die door vier personen bediend moest worden, maakte het bergen van de boten een stuk lichter.
Het ledental groeide en niet alle boten konden meer in de loods worden geborgen. Daarom werd in 1950 door de leden een tweede loods gebouwd. Ook werd een waterleiding aangelegd. Dat najaar werden op 't Neckerhop 19 schepen geborgen.
In 1952 was het aantal leden gestegen tot 86 en moest een derde loods worden gebouwd. Met het slaan van meerpalen in de Ganzesloot kreeg het geheel de aanblik van een echte jachthaven.
In 1941 lagen er al boten in de Ganzesloot. Dit waren vooral zeilboten die in de winter voor onderhoud naar een naastgelegen kippenschuur werden gebracht en in het voorjaar weer naar de sloot werden gesjouwd.
Tijdens de oorlog werd er niet zoveel gevaren maar werden er plannen gesmeed om een vereniging op te richten. 15 augustus 1945 was het dan zover. In de kippenschuur werd, in het bijzijn van heel wat zeilers, 't Neckerhop opgericht.
Omdat 't Neckerhop een stuk grond aan de Ganzesloot in gebruik kon nemen fuseerde de vereniging kort daarna met kanovereniging De Where . De kanoloods van deze vereniging werd vervolgens overgebracht naar 't Neckerhop en opnieuw opgebouwd.
In 1948 kreeg 't Neckerhop een vlaggemast en een echte lier om de boten op de wal te trekken. De handlier, die door vier personen bediend moest worden, maakte het bergen van de boten een stuk lichter.
Het ledental groeide en niet alle boten konden meer in de loods worden geborgen. Daarom werd in 1950 door de leden een tweede loods gebouwd. Ook werd een waterleiding aangelegd. Dat najaar werden op 't Neckerhop 19 schepen geborgen.
In 1952 was het aantal leden gestegen tot 86 en moest een derde loods worden gebouwd. Met het slaan van meerpalen in de Ganzesloot kreeg het geheel de aanblik van een echte jachthaven.
In het voorjaar van 1956 werd er een kleine verhoging van de contributie ingevoerd. De zomerstalling steeg van 5 naar 6 gulden.
In 1964 ging het terrein, waarop 't Neckerhop was gevestigd, over in andere handen en werd de huur 100 procent verhoogd. Ook de jaren daarna werd telkens de huur fors verhoogd zodat de leden in onzekerheid verkeerden over de toekomst van de vereniging. Andere opties, zoals een locatie aan De Where of Purmerringvaart, werden door het bestuur bekeken maar bleken financiëel onhaalbaar. Ondanks de huisvestingszorgen werd in 1985 het veertig jarig bestaan uitgebreid gevierd met een feestavond en een verenigingstocht.
Om een eind te maken aan alle onzekerheid over de huisvesting werd in 1987 besloten tot aankoop van het 7.000 m2 grote terrein aan de Ganzesloot. Het kostte al onze gespaarde centjes en een flinke hypotheek.
Na goedkeuring van onze plannen door de gemeente in 1990 werd het bestemmingsplan gewijzigd en kreeg ons terrein officieel de status van jachthaven. Niets stond realisatie van een "echte" jachthaven nu meer in de weg
Vandaag de dag is er een moderne haven met allerlei voorzieningen zoals water, electra en sanitaire voorzieningen.
In 1964 ging het terrein, waarop 't Neckerhop was gevestigd, over in andere handen en werd de huur 100 procent verhoogd. Ook de jaren daarna werd telkens de huur fors verhoogd zodat de leden in onzekerheid verkeerden over de toekomst van de vereniging. Andere opties, zoals een locatie aan De Where of Purmerringvaart, werden door het bestuur bekeken maar bleken financiëel onhaalbaar. Ondanks de huisvestingszorgen werd in 1985 het veertig jarig bestaan uitgebreid gevierd met een feestavond en een verenigingstocht.
Om een eind te maken aan alle onzekerheid over de huisvesting werd in 1987 besloten tot aankoop van het 7.000 m2 grote terrein aan de Ganzesloot. Het kostte al onze gespaarde centjes en een flinke hypotheek.
Na goedkeuring van onze plannen door de gemeente in 1990 werd het bestemmingsplan gewijzigd en kreeg ons terrein officieel de status van jachthaven. Niets stond realisatie van een "echte" jachthaven nu meer in de weg
Vandaag de dag is er een moderne haven met allerlei voorzieningen zoals water, electra en sanitaire voorzieningen.
